Txominen abentura zoragarriak
“Duela urte asko hobeto esanda, 1999.urtean Hendaian izan ere, gertatu zen orain kontatuko dizuedan istorio hau.”
Bazen, Oier izeneko mutiko bat, Patxi izeneko Eukaliptu bat bisitatzen zuena. Egun batean Patxiri Eukaliptu hazi bat jausi zitzaion eta Oier ikastolatik irtetzean lurrean aurkitu eta izen bat jarri zion; Txomin hain zuzen ere. Lurretik hartu eta zaintzeko etxera eraman zuen. Egunak igaro zituen Oierren etxean eta azkenean Patxiren ondoan landatu zuen. Euria hasi eta mutilak etxera joan behar izan zuen. Eguzkia atera zen aste batzuk igarota eta beti bezala Txomin bizitatzera joan zen gustora. Handitzen zela ikusi eta hilabete batzuk itxaron zituen zuhaitza hasteko eta berarekin papera egin ahal izateko, baina nahiko denbora utzi zuen bakarrik eta bera ailegatu baino lehen aizkolariak joan ziren lantegi batera eraman eta Txominekin papera egin zuten.
Oierren amak papera erostera joan behar zuen eta liburudenda batera abiatu zen. Etxera heldu eta Oierri paper mordoa eman zion. Horiek Txominekin egindako paperak ziren eta honek esan zuen:
-Kaixo Oier ni naiz Txomin! Zer moduz zaude?
-Zu zara Txomin? Pozten naiz zu ikusteaz!
Horrela igaro zituzten orduak hitz egiten. Oierrek lan bat egin behar zuen eta Txominen orri bat hartu eta lana egiten hasi zen. Txomini ez zitzaion arduratu bere zatiak asko zirelako eta ez hori bakarrik gehiago zeuden. Lana bukatu bezain laster lotara joan zen.
Hurrengo egunean Oierrek Txominen orri batzuk hartu eta ikastolara abiatu zen. Hau, berandu itzuli zen etxera liburutegian geratu behar izan zuelako. Etxera heldu zen eta orduan amak honako hau galdetu zion:
-Zertarako dakarzu liburu hori Oier? Ze liburu da?
-Ba, ezertarako, ikasteko...-esan zun Oierrek larriturik.
-Ziur ahal zaude, utzi ikusten
-Ez!!, ikasi egin behar dudala. Utziko didazu ikasten lasai-lasai?-galdetu zion Oierrek amari.
Eta bere gelara sartuzen. Egunak pasa ahala joan ziren eta Txominen orriak gastatzen hasi ziren. Orduan, Oierrek liburua hartu eta irakurtzen hasi zen Txomin gastatzerakoan zer egin behar zuen jakiteko. Irakurtzea bukatutakoan, lotarako ordua ailegatu zitzaion.
Konturatu barik goiza heldu zen, baina larunbata zenez, Txomin berziklatzeko ordua ailegatu zela pentsatu zuen . Orduan bere amari hau esan zion:
-Ama paperak berziklatzeko behar diren materilak erostera noa, orain etorriko naiz , agur ama musu bat, asko maite zaitut!!
Bi ordu iraun zituen, beharrezko materialak erosten.
-Ama helduta nago jada!!-esan zion Oierrek.
Mutikoa bere lagunaren eskulan hau egiten hasi zen. Bukatu eta Txomin beltzago egon arren han zegoen oraindik, eta paper bat gordeta utzi zuen betiko zahar-zahar egon arte.
Ane Baez
Zabaldu
del.icio.us